Casus – Omgaan met afwijzing

Omgaan met dagelijkse afwijzing

‘Ik kan er niet meer tegen! Ik wéét dat ze seksueel misbruikt is en dat het niet mijn schuld is, maar ik word zo onzeker van die constante afwijzing.’

De man die mij deze tekst mailde, dacht niet dat hij zelf een probleem had. Zijn vrouw heeft het probleem, ze is seksueel misbruikt. Dat hijzelf een probleem heeft met haar afwijzing, zag hij pas later.

Hoe pijnlijk is dat?

‘Goedendag zeg, wie zou dat wél kunnen?’ dacht ik bij mezelf. Elke dag maar weer die onzekerheid. Elke dag zoek je toenadering, verwacht je liefde en genegenheid. Alleen om negen van de tien keer afgewezen te worden. Logisch dat dat pijn doet, toch? Of zijn er andere opties? Kun je omgaan met afwijzing die niet op jouw persoonlijk gericht is?

Ogenschijnlijk is er niets aan de hand

Het lijkt alsof er met hem niets aan de hand is. Hij weet immers dat het niet om hem gaat? Dat zij last heeft van het verleden? Het lastige is dat ‘weten dat het niet jouw schuld is’, niet direct iets te maken heeft met het gevoel dat je krijgt als je afgewezen wordt. Welke factor maakt nu dat het voor deze meneer zo pijnlijk is. Hij weet immers dat het niet om hem gaat?

Emotionele triggers

Mijn overtuiging is: Een ander je niet kan kwetsen, tenzij er iets bij jou geraakt wordt. Een pijnlijke plek die er al zat. Als het ‘afgewezen worden’ jou niet in ‘oud zeer’ raakt, dan zul je wellicht denken: ‘Och heden, ze heeft weer last van het verleden’ en in mededogen kijken naar haar worsteling. Raakt het je echter in een plek waar jij al pijn hebt, dan wordt afgewezen worden een trigger naar jouw verleden.

Goed nieuws: Je hebt last van jouw verleden

Het is goed nieuws dat je last hebt van jouw verleden, want daar kun je iets mee. De ander kun je niet veranderen. Hoe lastig ook, de traumareacties van de ander kan alleen die ander oplossen. Maar dit is jouw probleem! Wat maakt dat je onzeker wordt door de afwijzing (waarvan je al weet dat die niet persoonlijk is, dus het is niet logisch dat je er onzeker van wordt)?

Waar zit jouw pijnlijke plek?

Als je eenmaal weet dat je geraakt wordt in iets dat voor jou pijnlijk is, kun je waarschijnlijk ook vrij gemakkelijk achterhalen wat in jouw verleden daartoe heeft geleid. Meestal is dat iets uit de vroege jeugd, een afwezige vader, een afwijzende moeder, ongewenst zijn of iets in die geest. Als je dat kunt achterhalen, kun je ook in mildheid kijken naar je eigen pijn.

Erkennen en helen

Als je beseft: ‘Oh, daar komt die pijn vandaan’ of ‘daar is die pijn aan gerelateerd’, dan kun je je jongere zelf erkennen. In die tijd heb je daar schade van ondervonden. Het deed je pijn dat iemand je afwees of er niet voor je was. Door dit te erkennen en de pijn een plekje te geven, kun je in het heden weer zien: ‘Oh ja, dit gaat helemaal niet over mij’. Dan kan je er weer zijn, ook voor je partner en zien dat ze door een moeilijk stuk van zichzelf gaat.

 

Meer lezen over dit thema? Dit boek is speciaal voor partners van mensen die seksueel misbruikt zijn: ‘Partners in beeld. Seksueel misbruik raakt het hart van je relatie.’

Reactie: